نقد و بررسی انیمیشن چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم؟

بازسازی انیمیشن های محبوب به صورت لایو اکشن، در سال های اخیر به یکی از ترندهای مهم هالیوود تبدیل شده است اما نتیجه همیشه آن چیزی نیست که طرفداران انتظار دارند. وقتی پای اثری محبوب مثل چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم وسط باشد، انتظارها هم طبیعتا بالاتر می رود. انیمیشنی که از سال 2010 به یکی از محبوب ترین آثار دریم ورکس تبدیل شد و با شخصیت هایی مثل هیکاپ و بی دندان، خاطرات زیادی برای مخاطبان ساخت.

حالا نسخه لایو اکشن چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم آمده تا همان داستان آشنا را با بازیگران واقعی، جلوه های ویژه مدرن و دنیایی واقع گرایانه تر روایت کند اما آیا این بازسازی توانسته جادوی نسخه اصلی را حفظ کند؟ آیا تماشای دوباره داستان هیکاپ و بی دندان در قالبی جدید ارزشش را دارد یا با یک کپی پرهزینه از انیمیشن محبوب طرف هستیم؟

در این نقد و بررسی از بخش فیلم ها، داستان، شخصیت ها، بازی بازیگران، موسیقی، جلوه های بصری و صحنه های پرواز فیلم را بررسی می کنیم و در نهایت می بینیم که آیا فیلم لایو اکشن چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم توانسته انتظارات طرفداران نسخه اصلی را برآورده کند؟

اگر انیمیشن را دیده باشید، احتمالا داستان هیکاپ و بی دندان را به خوبی می شناسید اما اگر برای اولین بار می خواهید وارد دنیای این فیلم اکشن شوید، داستان از اینجا شروع می شود:

هیکاپ یک پسر نوجوان وایکینگ است که در روستایی به نام «برک» زندگی می کند. مردم این روستا سال هاست با اژدهاها می جنگند، چون فکر می کنند اژدهاها موجودات خطرناکی هستند که به روستا حمله می کنند و همه چیز را خراب می کنند.

اما هیکاپ با بقیه وایکینگ ها فرق دارد او نه قوی است و نه یک جنگجوی حرفه ای در عوض، باهوش است و همیشه سعی می کند با فکر کردن مشکلاتش را حل کند.پدر هیکاپ، استویک، رئیس روستا است و دوست دارد پسرش هم مثل یک وایکینگ واقعی جنگجو شود اما هیکاپ نمی تواند انتظارات پدرش را برآورده کند.

یک شب، هیکاپ موفق می شود یک اژدهای بسیار کمیاب و خطرناک به نام نایت فیوری را شکار کند اما وقتی اژدها را پیدا می کند، نمی تواند او را بکشد. هیکاپ کم کم متوجه می شود که این اژدها آن قدرها هم ترسناک نیست او اسم اژدها را «بی دندان» می گذارد و مخفیانه با او دوست می شود. هیکاپ با کمک بی دندان یاد می گیرد که اژدهاها فقط موجودات خطرناکی نیستند و می توان با آن ها دوست شد.

این دوستی زندگی هیکاپ را کاملا تغییر می دهد هیکاپ که قبلا یک پسر دست و پاچلفتی به نظر می رسید، کم کم تبدیل به یکی از بهترین افراد روستا می شود اما مشکل اصلی هنوز باقی مانده است. هیکاپ باید به پدرش و مردم روستا نشان دهد که اژدهاها دشمن آن ها نیستند از طرف دیگر، یک تهدید بزرگ تر در راه است که می تواند هم زندگی وایکینگ ها و هم اژدهاها را به خطر بیندازد.

در ادامه، آسترید و دیگر دوستان هیکاپ هم وارد ماجرا می شوند و راز بزرگ او را می فهمند از اینجا به بعد، داستان وارد مرحله ای هیجان انگیزتر می شود و هیکاپ باید برای نجات دوستانش و اژدهاها تصمیم مهمی بگیرد.

آخر هفته چه فیلمی ببینیم؟ معرفی 14 فیلم 2026

خب، در این بازسازی دقیقا همان اتفاقاتی می افتد که در انیمیشن سال 2010 دیدیم. داستان همان است، شوخی ها همان اند و ریتم ماجرا هم کم و بیش تغییری نکرده این یعنی اگر انیمیشن را دیده باشید، حسابی با خاطراتتان بازی می شود. اما در مورد بازیگرها، اوضاع کمی متفاوت است.

میسون تیمز (در نقش هیکاپ) بازیگر دوست داشتنی و بانمکی است و اجرای قابل قبولی دارد، اما یک مشکل کوچک وجود دارد؛ چیزی که قبلا در مورد تام هالند در نقش اسپایدرمن هم دیده بودیم. تام هالند در نقش اسپایدرمن عالی است، اما شاید زیادی خوش چهره و کاریزماتیک باشد که بتوانیم او را به عنوان یک پیتر پارکر دست و پاچلفتی و گوشه گیر کاملا باور کنیم.

میسون تیمز هم همین طور است؛ انگار پیتر پارکر تام هالند را برداشته اند، موهایش را شبیه جیم هالپرت (کاراکتر سریال اداره) مدل داده اند و گذاشته اند جای هیکاپ! او جذاب است، اما گاهی آن حس و حال نوجوان عجیب و غریب و طردشده که جی باروشل در نسخه اصلی انیمیشنی به هیکاپ داده بود، در اجرای او کمی کمرنگ شده.

اما در نقطه مقابل، جرارد باتلر در نقش استویک واقعا می درخشد او نقش را بزرگ تر و جدی تر بازی می کند، بدون اینکه بخواهد برای خنداندن مخاطب، اغراق های مسخره انجام دهد اگر بخواهم به بزرگ ترین نقطه قوت این بازسازی اشاره کنم، همین احساسات واقعی است.

انیمیشن همیشه می تواند قلب مخاطب را تسخیر کند، اما وقتی یک بازیگر واقعی در دنیای فانتزی جلوی دوربین است، ترس، خشم و اندوهی که در چشم های او می بینیم، حس واقعی تر و عمیق تری به ما می دهد. دیدن درد و ناامیدی در چشم های میسون تیمز و جرارد باتلر، در لحظات حساس داستان، حتی از انیمیشن هم تاثیرگذارتر است.

نیکو پارکر (در نقش آسترید) هم عالی است. شجاعت و قاطعیت او را فقط با یک نگاه در چشم هایش می توان فهمید اما نکته جالب، لطافت پشت این نگاه است؛ وقتی آسترید گاردش را می شکند و هیکاپ را می پذیرد، می بینیم که او چقدر جنبه مهربان و آرامی دارد که با ظاهر جنگجویش کاملا در تضاد است.

بازگشت جان پاول برای موسیقی متن، یک برگ برنده بزرگ است. تم اصلی انیمیشن دوباره شنیده می شود، اما این بار با ابعادی بزرگ تر و باشکوه تر که کاملا با مقیاس فیلم سینمایی همخوانی دارد. دین دبلوا (کارگردان) اینجا هم یک کار خوب انجام داده چون با آدم های واقعی طرف هستیم، ماجراجویی باید حس و حال بزرگ تری داشته باشد. مثلا وقتی اژدهاها به وایکینگ ها حمله می کنند، در لایو اکشن پیامد این حمله را مستقیم روی صورت و واکنش جنگجوها می بینیم در حالی که انیمیشن خیلی از این جزئیات را به تخیل ما می سپرد.

در سکانس های پایانی، وقتی با آن اژدهای هیولایی (کایجو مانند) روبه رو می شویم، ترس و عظمت صحنه در لایو اکشن خیلی بیشتر از انیمیشن است در مورد پروازها هم باید بگوییم که واقعا اوج می گیرند! این صحنه ها در تریلر خیلی ها را جذب کرد و در فیلم هم همین حس هیجان انگیز را دارند؛ دقیقا مثل لحظه ای که هری پاتر در فیلم زندانی آزکابان سوار بر باک‌بیک پرواز می کرد.

با وجود اینکه بی دندان هنوز هم به شدت بانمک و دوست داشتنی است، اما نسخه فتورئالیستیک (واقع گرایانه) او خیلی به همان طراحی انیمیشنی وفادار مانده این یک شمشیر دو لبه است اگر زیادی واقعی می شد، ممکن بود رفتارهایش عجیب به نظر برسد (مثل اتفاقی که برای شیرهای بازسازی شیرشاه افتاد) اما وقتی هم زیاد شبیه انیمیشن است، در دنیای واقعی فیلم، وصله ناجور به نظر می رسد. بافت پوست و جزئیات بدن بی دندان فوق العاده است، اما طراحی کارتونی صورتش در این فضای واقعی، کمی توی ذوق می زند؛ مخصوصا وقتی بقیه اژدهاها کمتر کارتونی به نظر می رسند.

به این ها اضافه کنید که فیلم، آن رنگ های زنده و شادابی که انیمیشن اصلی را چشم نواز کرده بود، تا حد زیادی از دست داده است.

اگر بخواهیم منتقدانه به فیلم نگاه کنیم، ایرادات وارد بر آن بسیار ناچیز و جزئی هستند. در برخی از لحظات، کیفیت میکس صدا کمی پایین است؛ به طوری که در سکانس های پرهیجان و شلوغ، شنیدن دقیق دیالوگ ها کمی دشوار می شود. همچنین، در صحنه هایی با نورپردازی تاریک، تصویر گاهی کمی مبهم و گل آلود به نظر می رسد. با این حال، باید گفت که اکثر این مشکلات مربوط به دقایق ابتدایی فیلم است و پس از آن، اثر به خوبی تعادل خود را در بخش های صوتی و نورپردازی پیدا می کند.

در نهایت، بازسازی چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم حکم یک شمشیر دو لبه را دارد. از یک سو، با فیلمی روبه رو هستیم که در مسیر پرخطر بازسازی های لایو اکشن، یک پیروزی بزرگ محسوب می شود. دریم ورکس ثابت کرده که می توان به منبع اصلی وفادار ماند، روح اثر را حفظ کرد و همچنان تماشاگران را (با امتیاز درخشان 98 درصد در راتن تومیتوز) به وجد آورد. این فیلم برای کسانی که به دنبال همان تجربه کلاسیک اما با جلوه های بصری خیره کننده و بازی های احساسی هستند، یک بسته کامل و سرگرم کننده است.

با این حال، برای طرفداران دوآتشه نسخه انیمیشنی، یک سوال بزرگ باقی می ماند: آیا واقعا به این بازسازی نیاز داشتیم؟ اگرچه فیلم از نظر فنی و اجرایی یک شاهکار است و بسیار بهتر از تلاش های شکست خورده دیزنی عمل کرده، اما از دیدگاه خلاقانه شاید چیزی به اصل داستان اضافه نکند در واقع، این فیلم بیشتر شبیه به یک کپی گران قیمت و خوش ساخت است؛ تجربه ای که هرچند تماشایی است، اما برای اثبات ضرورت وجودی خود، حرف تازه ای برای گفتن ندارد.

چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم یک ضیافت بصری وفادارانه است که قلب شما را تسخیر می کند. اگر به دنبال بازسازی ای هستید که به جای خراب کردن خاطرات، آن ها را با شکوهی جدید زنده کند، این فیلم همان چیزی است که می خواهید. اما اگر انتظار دارید با چیزی کاملا متفاوت یا نوآورانه روبه رو شوید، شاید بهتر باشد بدانید که با همان غذای خوشمزه و آشنای سال 2010 روبه رو هستید که این بار فقط در ظرفی بسیار لوکس تر و گران تر سرو شده است.

آیا کارگردان نسخه لایو اکشن همان کارگردان انیمیشن است؟

بله دین دبلوا که کارگردانی انیمیشن چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم را بر عهده داشت، کارگردان نسخه لایو اکشن نیز است.

آیا فیلم چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم لایو اکشن است؟

بله، فیلم چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم یک بازسازی لایو اکشن از انیمیشن محبوب سال 2010 است و داستان اصلی را با بازیگران واقعی روایت می کند.

آیا جان پاول موسیقی فیلم چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم را ساخته است؟

بله، جان پاول که موسیقی متن انیمیشن اصلی را ساخته بود، برای نسخه لایو اکشن نیز به عنوان آهنگساز بازگشته است.